ศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งชลบุรี รุดช่วยชีวิตหลานพิการยอดกตัญญู เลี้ยงยายพิการนาน 15 ปี

0
82

จากกรณี เหตุสลดใจแม่เฒ่าวัย 78 ปี ทราบชื่อคือ นางสวง สิงหกลางพล อายุ 78 ปี ถือกำเนิดในจังหวัดกาญจนบุรี ก่อนย้ายภูมิลำเนามาอยู่ในบ้านเลขที่ 224 ม.10 ต.บ้านกอก อ.จตุรัส จ.ชัยภูมิ ล้มป่วยเป็นอัมพฤกษ์ขาทั้ง 2 ข้าง ใช้การไม่ได้ ต้องใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นวีลแชร์ และหลานชายคือ นายสราวุธ มะลิวัลย์ อายุ 33 ปี ขาขวาพิการจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตั้งแต่อายุเพียง 8 ขวบ ถูกผู้เป็นลูกของนางสวง ซึ่งเป็นพ่อของของนายสราวุธ ขับไล่ออกมาจากบ้าน ไร้ที่พักพิง ต้องมาอาศัยอยู่ใต้ชายคาในศาลาที่พักผู้โดยสาร ริมถนนปากซอยสัตหีบสุขุมวิท 99 ต.สัตหีบ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี มีหลานพิการยอดกตัญญูที่ถูกพ่อทอดทิ้งแต่ยังเยาว์ ทำงานเลี้ยงดูผู้เป็นยายมาตลอด 15 ปี ที่ล้มป่วยพิการเป็นอัมพฤกษ์ ซึ่งสร้างความเวทนาให้กับชาวบ้านที่พบเห็นอย่างมาก

คืบหน้าล่าสุด วันที่ 6 กรกฎาคม 61 ภายหลังการตีแผ่ข่าวในเรื่องนี้ออกไป นางมยุรี ดำเนินผล ผอ.ศูนย์คุ้มครองคนไร้ที่พึ่งจังหวัดชลบุรี ได้เล็งเห็นแล้วว่า นายสราวุธ มะลิวัลย์ ควรได้รับการเยียวยาจากภาครัฐ เนื่องจากเป็นผู้ไร้ที่พึ่ง และมีความพิการทางร่างกาย จึงได้ส่งทีมเฉพาะกิจลงพื้นที่ เข้ารับตัวมาอยู่ในการอุปการะของภาครัฐ เบื้องต้นจะมีการตรวจรักษาสุขภาพ ฟื้นฟูสภาพร่างกาย และจิตใจ มอบชีวิตใหม่ในบ้านหลังใหม่ ให้มีคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี และมีการฝึกอาชีพเพื่อสร้างรายได้ให้กับตนเอง

ส่วนด้าน นางสวง สิงหกลางพล ได้ถูกให้การช่วยเหลือไปตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม ที่ผ่านมา โดย นายสุรศักดิ์ อัตตะสาระ ผอ.ศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ บ้านบางละมุง จังหวัดชลบุรี ได้ส่งทีมงานมารับตัวไปอยู่ในความดูแลของภาครัฐ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต ได้มีความเป็นอยู่ที่ดี เนื่องจากมีความพิการทางร่างกาย ไม่อาจช่วยเหลือตนเองได้ จากนี้ไปจนถึงวาระสุดท้าย แต่หากทางญาติประสงค์ที่จะมารับตัวกลับไปดูแล ทางศูนย์ฯ ก็ไม่ขัดข้อง หากตรวจสอบแล้ว ทางครอบครัวมีสภาวะที่พร้อม เพื่อไม่ให้เกิดความยากลำบาก หรือทุกข์ทรมาน ทางศูนย์ฯ ก็จะอนุญาตให้ทางญาติรับตัวกลับไปอยู่ในความดูแลได้

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า หลังจากที่ทั้งคู่ได้รับการช่วยเหลือจากภาครัฐ ทำให้พวกเขาได้พ้นจากความทุกข์ทรมาน ไม่ต้องไร้ที่พักพิง ไม่ต้องอดอาหาร หรือรอความตายอยู่ข้างถนน จนเป็นที่เวทนาของผู้พบเห็น ซึ่งทั้งคู่ไม่ได้แยกจากกัน เพียงแค่อยู่คนละที่ในพื้นที่ใกล้กัน ซึ่งจะสามารถแวะมาเยี่ยมเยียนไปมาหาสู่กันได้ตลอด อันจะทำให้ทั้งคู่ จะมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับโชคชะตาอันเลวร้ายของชีวิตต่อไป.